Kalorifer böceği olarak da bilinen bu böcek açık kahverenginde ve ön göğüs bölgesinde iki koyu bant taşırlar. 10-12 mm boyundadır.Karanlığı severler bu nedenle geceleri ortaya çıkarlar. Nemli, sıcak ve pis yerlerden hoşlanırlar. Kazan dairesi, depo bodrum altı gibi yerlerde yoğun olarak bulunurlar. Genellikle gıda yerlerinde görülürler. Bu böcekler gıda zehirlenmeleri, verem, hepatit, mantar hastalıkları gibi çeşitli hastalıkların mikroplarını taşırlar ve bulaştırırlar.

Amerikan Hamamböceği Ortalama 2-3 cm uzunluğundadır katlı kırmızımsı kahverenginde en büyük hamam böceği türüdür. Nemli, sıcak ve pis mekanları severler. Evlerde en çok mutfak ve banyolarda bu haşere türüne daha çok rastlanır. Karanlığı severler. Bilinçsizce, gelişigüzel yapılan bir ilaçlama bu böcekleri ortadan kaldırmaya yetmeyebilir. Bu haşerenin bireysel mücadelesi oldukça zordur. Aynı zamanda bu süre zarfında üremeleri de artar. Bu haşere türü ile etkin bir mücadele, uygun ilaç ve periyodik uygulama gerekir.
hamam böceği ilaçlaması.

Tahta kurusu yarım kanatlılar takımının Cimicidae ailesindendirler. Yaklaşık 75 değişik türleri olmasına karşın bizi en çok ilgilendiren "cimex Lectularius" türüdür. Tahtakuruları ısırdıkları yerde kızarıklık, kabartı ve kaşıntıya neden olarak rahatsız edicidirler. Genelde bulaşıcı hastalık vektörü değillerdir.
 

Bitler yaklaşık 3.300 değişik türü olan, küçük, kanatsız, yassı ve renkleri kirli beyazdan-siyaha varan asalaklardır. İnsan vücut bitlerinin dışında tüm bitler, hayat evrelerinin tamamını konakladıkları canlının vücudunda geçirirler. Sadece vücut biti giysi kıvrımlarında barınır. Dişi bit sirke denilen yumurtalarını, tek tek veya topaklar halinde saç, tüy ve kıl diplerine bırakırlar. Tek bir dişi bit iki ay içerisinde 5000 yumurta bırakabilir.
şiddetli kaşıntı ve derinin tahrişi sonucu açılan yaralarda seconder enfeksiyonlara özellikle çocuklarda impedigo denilen iltihaplı deri hastalığına yol açar ayrıca vücut biti tifus siper humması reccurent humması gibi hastalıklara neden olan mikroorganizmalarında taşıyıcısıdırlar.

Siphonaptera takımını oluşturan küçük, kanatsız ve kan emerek beslenen böceklerdir. Sıcak ve ılıman iklim bölgelerini çok severler özel vücut yapıları sayesinde insan memeli hayvanlar ve kemirgenlerin derilerine yapışarak kanlarını emerler ve konak değiştirirken birçok tehlikeli hastalığın taşınmasına neden olurlar erişkinlerin vücut uzunlukları 1-10 mm. arasında değişir. Yaşam süreleri birkaç hafta ile bir yıl arasındandır güçlü bacakları sayesinde boylarının 200 katını aşan mesafelere sıçrayabilir.
Avrupa nüfusunun yaklaşık dörtte birinin ölümünden sorumludur. Vebanın bulaştığı kemirgenler (özellikle fareler) dayanıklı değildir ve çabuk ölürler. Pireler veba'nın yanı sıra tifus ve tularemi hastalıklarını da bulaştırır.

Deri böcekleri ergin 7-9 mm olgun larva 11 - 13 mm larva sarımsı kahve renkte vücut kıllarla kaplıdırlar vücut sonunda uzun bir kıl demeti bulunur.
Kışı ergin olarak genelde ağaç kabukları altında geçirirler mayıs veya haziran aylarında uçarak depo etrafına yumurtalarını bırakırlar. 10-15 günde açılan yumurtalardan çıkan larvalar etraftaki gıdalarla beslenirler. Ayrıca deri böcekleri yılda 5 - 10 defa döl verirler ve bu böceklerin ergin ömrü bir yıldır. Ancak aynı cinse bağlı Dermestes maculatus türleri deri ve kürk depolarında önemli derecede zarar yapabilirler.
 

Siyah halı böcekleri ergin 3-5 mm olgun larva 7 - 8 mm vücut üzeri sert ve koyu kahverengi kıllarla kaplıdırlar. Yumurtalar 6-11 günde açılır erginler 35-40 gün yaşar. Larva dönemi besin durumuna göre 260-640 gün arasında değişir. Larvalar yün, ipek ve bunlardan imal edilmiş elbise, kürk, deri, kıl, tüy, ölü böcek, kitap ve süttozu ile beslenirler.
 

Tesbih böceği bodrumlarda ağaç kabukları altında rutubetli yerlerde yaşamlarını sürdürürler kendisini küre şekline getirebilir. Uzunluğu 2 cm kadardır. Rutubetli ve sebze artığı olan her türlü yerde yaşar, mahzen ve bodrum gibi yerleri severler.

Bu zararlı karasinekler ev sineği olarak bilinirler. karasinekler ( ev sinekleri )çift kanatlılar muscidae ailesindendirler. Yerleşim yerlerinde ve hemen hemen her yerinde bulunurlar. Çöpler ve çürümekte olan organik atıklarla beslenirler. Memelileri sokmamakla birlikte bacakları ve vücutları aracılığı ile binlerce hatta milyonlarca zararlı madde ve mikroorganizmayı insanların yiyecek içeceklerine bulaştırmak suretiyle birçok hastalığın taşınmasında önemli rol oynarlar.

Tatarcıklar çift kanatlılar takımının ailesindendirler tüm sıcak ülkeler ve Akdeniz ikliminde bol miktarda bulunurlar sadece dişi cinslerinin kan emdiği bu sineklerin erişkinleri sivrisineği andırırlar. İyi uçucu olmadıklarından dolayı üredikleri alandan fazla uzaklaşamazlar.

Tatarcıkların dişileri genelde bir kez yumurtlar ve ölürler ancak bu evrimi birkaç kez yenileyeni de vardır yumurta ve larvalar ya sulu organik atıklarda yada bataklılarda gelişirler. Şark çıbanı, kala-azar ve tatarcık humması gibi hastalıkların insanlara taşınmasında aktif rol oynarlar.

Bu cins sivrisinekler Virüs Ansefaliti ve sıcak bölgelerde görülen "filariasis" hastalıklarının taşıyıcılarıdır istirahat halindeyken gövdeleri dinlenme yüzeyine paralel, hortumları aşağı yönde eğiktir. Yaşam siklusları 10-14 gündür.

SİVRİSİNEK ( ANOPHELES)

Sıtma '' Malaria '' sivrisineği olarak da tanınan bu zararlılar istirahat halinde iken gövdeleri ve hortumları aynı düz çizgi üzerinde ancak dinlenme düzeyine değişebilen açılarda eğik olarak dururlar.
Yumurtalarını bitki örtüsü ve atık bakımından zengin sulara tek tek bırakırlar larvaları su düzeyine paralel dururlar. Yaşam siklusları 18 günden başlar ve ortamın sıcaklığına bağlı olarak haftalarca sürebilir.
 

SİVRİSİNEK (AEDES)

Bu cinsler sarı hummat deng ve ansefalit hastalıklarının taşıyıcılarıdır istirahat halindeyken gövdeleri dinlenme düzeyine paralel, hortumları eğik durumdadır. Culex cinsinden göğüslerindeki gümüş rengi pullar ve karın uçlarındaki dikenli solunum deliği ile ayrılırlar ayrıca dişilerinde kuyruk duyargası bulunur. Larvaları kısa tombul olup su yüzeyi ile 45 derecelik bir açı ile asılı dururlar. Yaşam siklusları ortalama 10 gündür.

Kelebeğin vücudu ve kanatları homojen olarak parlak altın renginde,kanat açıklığı 13 mm, olgun larva 13 mm dir. Dişi kelebek yumurtalarını gıda ortamına yapıştırarak tuttururlar bu tüpler elbiselerin yaka altı, dikiş araları, koltuk altı vb. yerlerde bulunur ağların varlığı ile içerisinde güve olduğu anlaşılmaktadır. Larvalar yün, ipek, kürk, deri gibi materyalleri mobilya döşemelerini yiyerek önemli zararlara neden olurlar. Isıtılan binalarda yılda 3-4 döl, ısıtılmayanlarda 1 döl verir
 

Yaban arısı ısırmaları ve insanlarda alerjik reaksiyonlara neden olarak zarar verirler. Yaban arıları ağaç dallarında ve fundalıklarda binaların tavan aralarında veya yer altında yuva yaparlar kimyasal mücadelede yuvaları direk ilaçlanır. İlaçlamanın yaban arılarının içeride bulunduğu zaman yapılması çok önemlidir.

Akrep kıskaçları ve uzun kuyrukları ile kolaylıkla tanınabilirler akrepler kızdırıldığı zaman zehirli iğnelerini insanlara sokarlar. Akrep geceleri hareket eder gündüzleri ise taşların altında, ağaç kovuklarında, tavan aralarında ve evlerin alt kısımlarında saklanır. Akrepler böcek, örümcek, kırkayak ve kara tespih böcekleriyle beslenirler. Çoğunlukla karnivordur, pek azı bitki öz suyu ile beslenirler.
Birçoğu toprakta derinlere iner ve yuva yaparlar vücutları oransal olarak büyük olmalarına rağmen yassı yapılarından dolayı dar aralıklardan geçebilirler. Ayrıca akrep sokmalarından korunmak için yatarken tavandan düşmelere karşı cibinlik kullanılabilir akrep ilaçlaması uzman kişiler tarafından yapılmalıdır.

Ev içerisinde köşelerde ve sundurmalarda göz zevkini bozan ağlar örerler, örümcek ağlarının şekilleri türlere göre değişir. Örümcek ağları sürekli temizlenmeli, ayrıca mayıs ayına kadar yapılacak ilaçlama ile popülasyon önemli ölçüde önlenir.

Genel olarak fare gibi kemiricilerle küçük sürüngenlerle kertenkelelerle ve böceklerle beslenirler kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar Haziran ve Temmuz aylarında yumurtlamaya başlayan bu hayvanların dişileri, bir defada 10 kadar yumurta bırakabilirler. Toprak evlerin çatılarında da görülürler rahatsız edildiklerinde yada kendilerini korumak için saldırabilirler. Mücadelesinde yaşam alanları yok edilmelidir.

Sosyal yaşayan, yapıları ve görevleri ile farklı sınıflardan topluluk oluştururlar. karıncaların en kalabalık olan sınıf işçi kısmıdır işçi karıncaların eşeysel organları körelmiştir bazıları 15-20 yıl yaşamaktadırlar. Erkekler; işçi ve kraliçeden belirgin olarak ince yapılı olmaları ile ayrılır. Kanatlarını atmazlar, çiftleşmeden hemen sonra yuvadan uzaklaşan erkekler birkaç gün içerisinde ölürler.
Kraliçe ilk yumurtalarını martta bırakmaya başlar ve ilk yumurtadan kanatlı eşeysel bireyler oluşur. Eylülde yumurta bırakma durur mücadelede yuvalarının tahrip edilmesi, kraliçenin bulunması ve elimine edilmesidir karıncalar kış süresince görüldükleri takdirde, iç mekanlarda yuva yaptıkları düşünülmelidir.

Çiyanlar 3-10 cm arası büyüklükte 2-8 mm eninde yassı gövdesinde 17 çift anteni bulunan zehirli bir haşeredir. Evlerin loş nemli ve çok karanlık bölgelerinde, taşların altında ve karanlık yerlerde yaşarlar. Geceleri böcek ve solucanlar ile beslenirler ve insanlara saldırmazlar ısırdıkları yer hemen temizlenmelidir gerekirse biraz kanatılmalı ve hemen bir sağlık kurumuna başvurulmalıdır.

Eski tahta eşyalara, ağaç pencere, kapı, mobilyalara yerleşerek dehlizler açarak ilerlerler. Mobilyaların iç aksamında yuvalanırlar. Profesyonel haşere kontrol servisi olarak özel formülasyonlar kullanılarak yok edebilmekteyiz.

Genel olarak katlarda, balkonlarda bodrumlarda, rutubetli ortamlarda, yaprakların altında ve gübrelik alanlarda yaşarlar boyları 3 ile 7 cm arasında değişmektedir. Yumurtadan çıktıktan sonra ergin hale gelmeleri 75 -150 gün arasında değişmektedir. Yaşam alanları tespit edilmeli ve periyodik olarak ilaçlama yapılmalıdır

Boyları 2,5 - 3,5 cm arasında değişen siyah veya kahverengi olan çekirgelerin kalın. Köşeli gövdesi ve zıplamasını sağlayan uzun bacakları vardır. Bina duvarlarındaki çatlak ver deliklerden bina içerisine girerler. Özellikle kirli giysilere beslenme amaçlı zarar verdikleri bilinmektedir.
çekirgelerle mücadelede önemli noktalardan birisi bina yakınlarındaki yaşam alanları yok edilmesi ve ilaçlanmasıdır.

Sularda ve nemli çayırlarda yaşayan değişik ebat ve şekillerde çok değişik türleri vardır kabuklu bir türdür. Bitkileri yiyerek yaşamları sürdürürler küçük türleri çoğu kez bahçelerde süs bitkilerini sararak kurumasına sebebiyet verirler. Bahçe ve çimenlik alanlarda özel yem şeklinde hazırlanmış mollusisit grubu ilaçları atmak sureti ile kolayca mücadele etmek mümkündür.

Genelde nemli ve yağmurlu zamanlarda evlere akın ederle kulağa kaçan bilinenin aksine zararsızdırlar. Ev etrafındaki bitki atıkları taş yığınları gibi rutubet oluşturacak alanlara ilaçlama yapılmalıdır. Garajdan, etraftaki sarmaşık tipi bitkilerden içeri girmektedir.
 

ergin lağım faresi kuyruğu hariç 18 - 25 cm boyunda ve 200 - 600 gr ağırlığındadır küt burunlu küçük kulak ve gözlere sahip kaba tüyleri kahverengi siyah karın bölgesi gri beyaz arası bir renktedir.
Erginlerin dışkıları iki ucu küt kapsül şeklinde ve 20 mm kadar uzunlukta olabilir 2 - 5 ayda ergin hale gelir, bir yıl yaşarlar. Gebelikleri 3 hafta sürer bir keresinde 7-8 yavru doğurur ve yılda 3-6 döl verebilirler. Kemirmeyi severler ve en çok elektrik kablolarını kemirdiği için de sık sık yangınlara sebep olurlar.

Ergin çatı faresi, kuyruğu hariç 16-21 cm boyunda ve 80-300 gr ağırlığındadır sivri burunu, iri kulak ve gözleri olup kahverengi veya siyah tüylere sahiptir, çok iyi tırmanıcıdırlar.

çatı fareleri 4 ayda ergin hale gelir ve 12 ay yaşarlar ve aynı zamanda çatı fareleri 12 mm den büyük aralıktan kolayca geçebilirler.